Acute (adult) Respiratory Distress Syndrome (ARDS)

ARDS (ook wel ‘shocklong’ genoemd) is een aandoening waarbij de longen om verschillende redenen niet effectief functioneren. Het is een ernstige longaandoening die ontstaat door een ernstige ziekte van de longen zelf of een ziekte elders in het lichaam.

Het acute respiratory distress syndrome (ARDS) is een ernstige longaandoening die allerlei oorzaken kan hebben, zoals bloedvergiftiging (sepsis), ernstige verslikking (aspiratie), longontsteking (pneumonie), een ernstig ongeval (trauma), transfusie van veel bloedproducten, alvleesklierontsteking (pancreatitis), vetemboliesyndroom of beademing. ARDS ontstaat doordat de primaire ziekte op nog onbekende wijze een heftige ontstekingsreactie in de longen veroorzaakt. Door deze onstekingsreactie treden vocht, eiwitten en ontstekingscellen uit de longbloedvaten in het longweefsel. Hierdoor wordt de overdracht van zuurstof vanuit de longen naar het bloed bemoeilijkt, waardoor een tekort aan zuurstof in het bloed (hypoxemie) ontstaat.

Mensen met het acute respiratory distress syndrome hebben last van kortademigheid en ernstige ademhalingsmoeilijkheden. De ademhaling gaat vaak snel en oppervlakkig en de patiënt hapt met tussenpozen letterlijk naar lucht. De patiënt kan ook een piepende ademhaling hebben en opengesperde neusgaten. Een ontoereikende longfunctie leidt tot een daling van het zuurstofgehalte in het bloed. Als gevolg hiervan kunnen de lippen en nagels blauwachtig verkleuren.

De diagnose acute respiratory distress syndrome wordt bevestigd met onderzoeken als een röntgenfoto van de borst, een longfunctieonderzoek en een arteriële bloedgasanalyse. Deze onderzoeken brengen de structurele veranderingen en het abnormale functioneren van de longen aan het licht. Daarnaast kan een elektrocardiogram (ECG) nodig zijn om de hartfunctie te beoordelen.

Een patiënt met ARDS moet met spoed worden opgenomen in het ziekenhuis. Daar wordt hij in observatie gehouden en worden zijn hartslag, pols en bloeddruk gecontroleerd. Antibiotica zijn nodig voor de behandeling van een eventuele onderliggende infectie. Om de hoeveelheid vocht in de longen te verminderen, worden specifieke geneesmiddelen voorgeschreven. De patiënt moet extra zuurstof krijgen. Bij ernstige ademhalingsproblemen is kunstmatige beademing noodzakelijk.

Eventuele complicaties zijn afhankelijk van de onderliggende oorzaak. Als niet adequaat en snel wordt ingegrepen, kunnen de ademhalingsproblemen fataal zijn.

(Engels) Informatie van het ARDS Support Center, California (USA)
www.ards.org

Hinds, C.J. (1999), Intensive care medicine, in: Kumar, P. & Clark, M. (eds.), Clinical Medicine, 4th ed., Harcourt Publishers Limited, Edinburgh, London.

Matthay, M.A. (1995), Acute hypoxemic respiratory failure: Pulmonary oedema and ARDS, in: George, B.R., Light, R.W. and Matthay, M.A., Chest Medicine: Essentials of Pulmonary and Critical Care Medicine, 3rd ed., Williams & Wilkins, London.

Mortality, M.P. and Manning, H.L. (2001), Acute respiratory distress syndrome. American Family Physician, vol. 65, no. 9, p. 1823.

Treachery, D.F. and Boon, N.A. (1999), Principles of critical care medicine, in: Haslett, C., Childers, E.R.E., Hunter, J.A.A. & Boon, N.A. (eds.), Davidson’s Principles and Practice of Medicine, 18th ed., Churchill Livingstone, London.